نکاتی درباره توزیع و خرید نشریه:

- به هر دکه مطبوعاتی که می رسید بپرسید "راه آورده اید؟" و اگر جواب منفی بود، بپرسید "چرا؟"!

- محور توزیع پارتیزانی شوید. از یک تا یکهزار نشریه را می توان در ارتباطات چهره به چهره به مخاطبان واقعی اش رساند؛ در مسجد محل، دانشکده، خانواده، دوستان، مدرسه علمیه، کانونهای فرهنگی، هیئت، محل کار و ... . آمادگی خود را برای توزیع پارتیزانی، با مرکز اصلی توزیعی که با آن مرتبطید درمیان بگذارید.

- هرچند در شبکه توزیعی پارتیزانی هستید، اشتراک بگیرید. چه اشتراک فردی و چه اشتراک گروهی. اشتراک گروهی یعنی این که رابطان توزیع پارتیزانی خودشان هزینه اشتراک و آدرس خوانندگان را بگیرند و اشتراک بیش از یک نسخه را بر اساس تعداد افراد سفارش دهند. این هم زحمت بانک رفتن و پست کردن را برای تک تک مشترکین کم می کند، هم زحمت ارسال را برای دفتر نشریه، و هم این که به بهانه رساندن هر شماره نشریه، شبکه ارتباطی محفوظ می ماند.

- ایجاد اشتراک فقط برای افراد و جمع های حقیقی نیست. می توانید اشخاص حقوقی را که مخاطب بالقوه ی نشریه هستند متقاعد کنید که مشترک نشریه شوند.

- ارتباطات توزیعی را بهانه ای برای ترویج ایده جبهه فرهنگی انقلاب بدانید. هنوز خیلی ها به ضرورت "مطلع بودن از این جبهه" یا "هزینه کردن برای محصولات فرهنگی این جبهه" واقف نیستند. مطالعه این مصاحبه از استاد سیدمهدی شجاعی و نیز گفتار جبهه فرهنگی از وحید جلیلی برای تذکار این مقولات بد نیست.

- گاهی لازم می شود نشریه را به طور رایگان تقدیم بعضی از خواص کرد. مثلاً اساتید دانشگاه ها، امام جمعه شهر و روحانیون موثر و ... این مخاطبان را هم فراموش نکنید.

بر این نکات خواهیم افزود. پس هم ما را در تکمیل این یادداشت با نظرات و تجاربتان یاری کنید و هم مجدد سری بزنید. یا حق